De prestaties van koperfolie die bestand is tegen hoge{0}} temperaturen zijn voornamelijk te danken aan de speciale legeringssamenstelling en het oppervlaktebehandelingsproces. Traditioneel koperfolie (zoals elektrolytisch koperfolie of gewalst koperfolie) is gebaseerd op zuiver koper of hoog{2}}zuiver koper, terwijl hoog-temperatuurbestendig koperfolie een vaste oplossing vormt door het toevoegen van sporenlegeringselementen (zoals tin, zink, nikkel, enz.), waardoor de herkristallisatietemperatuur en oxidatieweerstand van het materiaal toenemen. Door de toevoeging van tin kan bijvoorbeeld een koper-tinlegeringslaag ontstaan, die bij hoge temperaturen een dichte oxidefilm vormt, waardoor verdere oxidatie wordt voorkomen. Daarnaast is de oppervlaktecoatingtechnologie ook cruciaal. Veel voorkomende processen zijn onder meer:
Stroomloos nikkel-vergulden: een nikkellaag (1-3 μm dik) wordt afgezet op het oppervlak van de koperfolie, gevolgd door een goudlaag (0,05-0,1 μm dik). De nikkellaag fungeert als diffusiebarrière, terwijl de goudlaag corrosieweerstand biedt, geschikt voor omgevingen boven de 300 graden.
Organische coating: een hoog-temperatuurbestendig polymeer zoals polyimide (PI) of siliconenhars wordt gecoat om een beschermende laag van 5-10 μm dik te vormen, die bestand is tegen kortetermijntemperaturen tot 400 graden.
Keramische coating: Er wordt een keramische laag van aluminiumoxide (Al₂O₃) of siliciumoxide (SiO₂) aangebracht met behulp van de sol-gel-methode of fysische dampdepositie (PVD)-technologie. Temperatuurbestendigheid kan boven de 600 graden uitkomen, maar de kosten zijn hoger.
